დღეს ჩემს ბლოგში მოგიყვებით ოპოზიციის პოლიტიკურ ტურიზმზე, რომელიც სათავეს არცთუ ისე შორეულ წარსულში იღებს, მკითხველს რომ არ მოსწყინდეს ისტორიულ წიაღსვლებში აღარ წავალ და პირდაპირ ფაქტებს მოგიყვებით.

2018 წელს პარლამენტის შუალედურ საპარლამენტო არჩევნებში ვანისა და ხონის საარჩევნო ოლქში კენჭი იყარა გიგი უგულავამ, თუ გიგი იგულავამ, ნუ როგორც არის.
გიგიმ არჩევნები პირწმინდად წააგო ქართული ოცნების კანდიდატ გივი ჭიჭინაძესთან, თუმცა ეს თბილისელი ბიჭი გამოწვევებს არ შეუშინდა და 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე ზუგდიდის მაჟორიტარ დეპუტატად დარეგისტრირდა, მეტი სხვა ვერაფერს დავარქმევთ იმ შედეგს, რაც უგულავამ დადო არჩევნებში -7.22%.

მიუხედავდ ზუგდიდში განცდილი სასტიკი მარცხისა, გიგი უგულავა ნაციონალურმა მოძრაობამ 2021 წლის თვითმმართველობის არჩევნებში ფოთის მერობის კანდიდატად წარადგინა, იმ ნაციონალურმა მოძრაობამ, რომელსაც უგულავამ ჯართის გროვა უწოდა.

არის არჩევნები, არიან პოლიტიკური ტურისტები, რომლებსაც როგორც ჩანს განსაკუთრებით სამეგრელოს რეგიონი იზიდავთ, მეტწილად კი ზუგდიდი.

წელს, მოგზაურ პოლიტიკოსებს ახლახან გაპოლიტიკოსებული ანზორ მელია შეემატა, რომელიც ბოლოს ზუგდიში სანდრა რულოვსის საარჩევნო კამპანიის დროს იმყოფებოდა. ალბათობა იმისა, რომ ნიკანორ მელიას მამა, ანზორ მელიაც უგულავას მსგავსად დაამთავრებს მაღალია, ზუგდიდელი ხარ, ან არ ხარ, ზუგდიდი გიყვარს, ან არ გიყვარს… მელიას ზუგდიდში საკუთარი ბიზნესის ,,დაკრიშვის „ და გაფართოების მეტი არაფერი არ გაუკეთებია, ხალხი ყველაფერს ხედავს და ამჩნევს.